Ҳамдиёрони азиз! Шуморо ба муносибати ҷашни миллиамон Наврӯзи  хуҷастапай табрику таҳният менамоям, бароятон дар рӯзҳои наврӯзӣ саодату сарфарозӣ ва барору комёбиҳои нав ба навро дар фаъолияти кориатон таманно менамоям. Дар оғози фасли баҳор ҳар гоҳ ки мо ёди Наврӯз мекунем, орзуҳои нахустини ниёгонамон ба хотир меоянд. Ин ҳамон паёмест, ки тору пуди тамоми пайвандони моддиву маънавии аҷдодони гузаштаамонро то имрӯз танида, пуле байни ҳаёти муосиру гузаштаи дури мо сохта, тавассути он бо фарҳанги волою тамаддуни гузаштаву имрӯзаамон шинос шавем ва бо ҷашни Нарӯзи хуҷастапай суннати деринаи худро таҷлил намоем. Ҷашни Наврӯз дар гузашта на танҳо дар байни тоҷикон, балки дар байни халқҳои гуногун низ ҷашн гирифта мешуд. Имрӯз он бо ташаббуси Пешвои миллат дубора дар сатҳи ҷаҳонӣ мақоми расмӣ гирифта, бо иштироки хурду бузурги мамлакат таҷлил карда мешавад. Дар ин лаҳзаҳои бисёр фараҳбахши  идона бори дигар ба Шумо тансиҳати ва рӯзгори хушу осударо тамманно менамоям.         
             Ҳадиси Наврӯзӣ
Ба гӯшам даррасид овози булбул.
Нишаста қисса мекард бар сари гул,
Бигуфто навбаҳор омад азизон!
Ба мулки сарфарози Тоҷикистон.
Ба худ оварда  ин иди Наврӯз.
Баробар бувадаш ҳам шабу рӯз
Чи зебо оине дорад ба худ он
Кунанд дӯстона сабқат паҳлавонон.
Гулу себарга дар саҳро шукуфта,
Дилбарон бар ошиқон розҳо бигуфта,
Ба хонон ороста ҳафтсину ҳафтшин.
Бурун созан зи дилҳо он ҳама кин.
Ки аз Ҷамшед монда ин нишона,
Нишони  ҷовидону тоҷикона.